{"id":5377,"date":"2022-04-29T09:02:52","date_gmt":"2022-04-29T07:02:52","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=5377"},"modified":"2022-04-28T14:06:02","modified_gmt":"2022-04-28T12:06:02","slug":"recensie-een-modern-verlangen-van-hanna-bervoets","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=5377","title":{"rendered":"Recensie ‘Een modern verlangen’ van Hanna Bervoets"},"content":{"rendered":"\n

Recensie ‘Een modern verlangen’ van Hanna Bervoets <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Een\nestafette aan perspectieven<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Door\nRemko Meddeler <\/em><\/p>\n\n\n\n

Het was helemaal niet de bedoeling om met\neen verhalenbundel te komen, vertelde Hanna Bervoets tijdens een\nBoekenweek-interview in Enschede. Ze had weleens vaker korte verhalen\ngeschreven, maar dan in opdracht of voor een stijlexperiment.<\/strong> Echter, toen ze bezig was met haar achtste roman, de opvolger van het\nveelgeprezen \u2018Welkom in het Rijk der zieken\u2019 uit 2019, liep ze vast. Het\ntoepassen van de omgekeerde tijdsstructuur die ze aanvankelijk als een\nuitdaging zag, zette haar steeds verder klem. Om uit het zwarte schrijfgat te komen,\nbegon ze weer aan een kort verhaal. En nog een. En zo verder. Samen met enkele\neerder geschreven verhalen ontstond zo de bundel \u2018Een modern verlangen\u2019. In\nfebruari 2022 won Bervoets hiermee de Biesheuvelprijs. En terecht.<\/p>\n\n\n\n

Hanna Bervoets schrijft in klare taal verhalen\ndie de lezer achteloos tot zich kan nemen, tot het moment dat hij of zij niet\nanders kan dan peinzen over de bijzondere structuur, verrassende ontwikkeling of\nbuitengewone situatie. Zo maakt de estafette aan perspectieven in \u2018Een\nkoffiebar met een Duitse naam\u2019, over de vermissing van een baby, het verhaal tot\neen geweldige, compacte en schokkende thriller. In \u2018Een van ons\u2019 ontwikkelt een\ncaviaforum op internet zich tot een broedplaats van veroordeling, terwijl juist\ndat tegen de huisregels indruist. En in \u2018De doos\u2019 belandt een man in een volledig\ndonkere omgeving waar hij een bijzondere behandeling tegen zijn dagelijks\nlijden krijgt, waarna hij bij pijn vooral vaak denkt: \u201cMijn situatie is niet\nerg, de doos, dat is pas erg. Mijn lijden is geen lijden, de doos, dat is pas\nlijden.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

Het lijden door ziekte is een terugkerend\nonderwerp van Bervoets. Geen wonder, want ze lijdt zelf aan de genetisch\nbepaalde chronische bindweefselaandoening EDS. In het titelverhaal onderzoekt\neen stel dat klaar is voor een gezamenlijke toekomst of ze ook fysiek bij\nelkaar passen. Niet helemaal, weet de geneticus. Dus hoe nu verder? In \u2018Ganzen\u2019\nwordt de prognosekaart gespeeld: een kind kan vanaf de twaalfde verjaardag zijn\ngezondheidsverwachting ontvangen, waarna het bij slecht nieuws vast kan\nbeginnen aan een bucketlist. Of de ontwikkeling van de wetenschap en de\ntechniek goed of slecht is, vraagt Bervoets zich af in \u2018Dit is hoe vlierbessen\nruiken\u2019, waarin pati\u00ebnt Paul de wereld om zich heen naar zijn hand kan zetten\ndoor al naar gelang zijn gemoed de optie \u2018anderen\u2019 aan en uit te schakelen. Handig\nals je het geklaag en gesomber van de medemens zat bent. Maar ook lastig als je\nde gekmakende twijfel aan je depressieve zelf bij anderen wilt toetsen.<\/p>\n\n\n\n

Nog verder gaat mijn favoriete verhaal \u2018Dag\n1851\u2019, waarin zorgrobot Ik alles doet om een oude mevrouw te controleren,\nassisteren en verzorgen aan de hand van rationeel bepaalde plussen en minnen:<\/p>\n\n\n\n

\u201cMevrouw De Clou volgt de honden met haar\nogen.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Haar hartslag wordt weer iets hoger.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018De honden zijn ongevaarlijk,\u2019 spreek Ik.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Ja, dat weet ik.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Hoelang wenst u hier nog te blijven?\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Hoelang heb ik nog te leven?\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Geen antwoord. Een vraag. Ik functioneer\noptimaal. Registreer, vertaling faalt.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Kunt u uw vraag opnieuw formuleren?\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Hoeveel jaar duurt het nog voor ik doodga?\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Verstrekking van dergelijke informatie is\nniet in lijn met de gemoedsregels\u2019 – Ik zal niets meten. <\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Kom op, zeg het gewoon!\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

De hartslag van mevrouw De Clou blijft\nstijgen, tweehonderddrie slagen per minuut nu, dat is drie\u00ebntwintig slagen\nboven de aanvaardbare waarde (min). Ik leg een hand om haar bovenarm, meet een\nsystolische bloeddruk van honderdzeventig millimeter kwikdruk (min).<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Bent u boos?\u2019 spreek Ik.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Ja, ik wil een antwoord.\u2019 <\/em><\/p>\n\n\n\n

Hartslag en bloeddruk blijven stijgen, ze\nmogen niet boven de aanvaardbare waarde blijven, dat is gevaarlijk, mevrouw De\nClou is zeven maanden en drie dagen geleden door een tia getroffen, er bestaat\nkans op herhaling; er is, op dit moment, sprake van een gemiddeld tot hoog gezondheidsrisico.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Zeg het gewoon!\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Naleving van de gemoedsregels weegt niet op\ntegen een hoog gezondheidsrisico.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ik reken.<\/em><\/p>\n\n\n\n

De bundel eindigt met het drieluik \u2018Kerstmis in de ruimte\u2019, waarin mensen de kans krijgen om de onleefbaar geworden aarde te verlaten in kleine ruimtecapsules. Niet iedereen kan mee, dus moeten er lastige keuzes gemaakt worden. Met welke vriend of vriendin zou jij die onzekere en lange reis willen maken? Wie is van nut op de nieuwe plek? En wat vinden we ervan dat, zoals altijd, rijk boven arm gaat? Een interessant gedachtenexperiment, maar een trilogie had van mij niet gehoeven. Goed dat de elf voorgaande verhalen van dit boek al voldoende zijn voor een dikke sigaar, om in de stijl van Biesheuvel te schrijven. Stiekem hoop ik dat Hanna Bervoets snel weer in een zwart gat belandt.<\/p>\n\n\n\n