Recensie ‘Labyrint’ van Esther Verhoef

Recensie ‘Labyrint de verhalen’ van Esther Verhoef

Een spannende rondreis

Door Carien Touwen

Esther Verhoef begon haar schrijfcarrière als schrijfster van tientallen boeken over huisdieren. In 2003 debuteerde ze als thrillerauteur met ‘Onrust’. Sindsdien zijn er meer dan 2,5 miljoen exemplaren van haar thrillers en romans verkocht. In februari van dit jaar verscheen haar verhalenbundel ‘Labyrint’. De dertien verhalen tellende bundel gaat van start met een interessante inleiding van Verhoef, waarin ze vertelt hoe ze schrijver is geworden en wat schrijven met haar doet. Ze vergelijkt een verhalenbundel heel treffend met een rondreis waarin je uiteenlopende interessante, mooie plaatsen aandoet en in verschillende hotels slaapt.

Het schrijven van een kort verhaal heeft voor Verhoef een eigen dynamiek. Ze ziet een mooie uitdaging in het neerzetten van een goed verhaal met relatief weinig woorden. Daarnaast vindt ze korte verhalen heel interessant omdat ze haar de mogelijkheid bieden om af en toe iets nieuws te proberen, een andere stijl of genre, zonder dat ze er meteen een hele roman aan vastzit. Dat ze hier schrijfplezier uit haalt is goed te zien in het titelverhaal, waarmee de bundel sterk wordt afgesloten. Hierin reizen we met hoofdpersoon Hanna mee naar een zomers eiland waar ze terechtkomt in een onderwereld van lang geleden. Het is boeiend hoe de geschiedenis samenhangt met de band die ze met haar ouders heeft en hoe gaandeweg haar personage mooi wordt uitgediept.

Goed geschreven is ook het verhaal ‘Dodemansrit’ van Escober waarin een doorgedraaide ondernemer niet meer weet wat hij moet doen. Ook heel sterk is het verhaal ‘De ontmoeting’ waarin een vrouw duidelijk helemaal klaar is met haar man en op zoek gaat naar een liefde uit haar verleden. Het verhaal ‘De stagiaire’ is wat voorspelbaar maar geeft een interessant kijkje in de uitgeverswereld en heeft een bevredigend einde.

Alle verhalen halen een ruime voldoende en de bundel staat garant voor vele uren (spannend) leesplezier. Veel van de verhalen uit deze bundel zijn echter al eerder gepubliceerd geweest. Zo verscheen het verhaal ‘Erken mij’ in 2009 als geschenkboekje voor de Maand van het Spannende Boek en verscheen dit verhaal nogmaals in 2016 in de verhalenbundel ‘Erken mij en andere wraakverhalen’. Hierin stonden ook de verhalen ‘Na sluitingstijd’, ‘De stagiaire’ en ‘Offline’. En in 2011 verscheen de bundel ‘Nouveau riche en andere spannende verhalen’, waarin ook ‘De perfecte partner’, ‘Worstcasescenario’ en ‘Ontmoeting’ al te lezen waren.

Ik kan me voorstellen dat fervente Verhoef-fans zich teleurgesteld voelen als blijkt dat ze acht van de dertien verhalen al kennen. Je zou toch denken dat een auteur die al schrijft sinds ze acht is, wel meer ongepubliceerde verhalen zou hebben liggen. Ik vond het stiekem ook wel jammer dat Verhoef het verhaal dat ze op haar tiende schreef en is kwijtgeraakt, niet opnieuw op papier heeft gezet. Ze vertelt hierover in haar mooie inleiding: een depressieve man die een hartaanval krijgt en vervolgens bijkomt in het landschap van het schilderij dat boven zijn bureau hangt. Dat klinkt precies als het avontuurlijke uitstapje naar een ander genre, dat Verhoef in diezelfde inleiding roemt. Misschien iets voor een volgende verhalenbundel?

Auteur: Esther Verhoef
Uitgever: Ambo / Anthos
Nederlands Paperback
ISBN: 9789026351082
Druk 1 : 4 februari 2020
400 pagina’s

Eén gedachte over “Recensie ‘Labyrint’ van Esther Verhoef

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *